İnkâr edilen alacakların zekâtını vermek gerekir mi?

     Bir kimsenin kendi malı olduğu hâlde, elinden çıkıp da faydalanamadığı ve bir daha da eline geçmesi düşünülemediği mallardan zekât gerekmez. Bu mallara “mal-ı zimar” denir. Bu mallara şunları örnek gösterebiliriz:

     • İspatı mümkün olmayan inkâr edilen alacaklar

     • Zorla alınan, çalınan, el konulan ve geri alınması umulmayan mallar

     • Denize düşüp çıkarılması mümkün olmayan mallar

     • Kırda gömülüp yerleri unutulmuş geçer paralar

     • Kaybolmuş mallar…

     Bunlar elden çıktığı ve kendilerinden yararlanılamadığı için, ele geçmedikleri müddetçe zekâta tabi olmazlar. Bunlar tekrar ele geçince bakılır: Eğer nisap miktarına ulaşır ve zekâta tabi olan mallardan olursa ele geçtikleri tarihten itibaren bir yıl sonra zekâtlarını vermek gerekir. Ancak kişinin zekâta tabi başka malları varsa bir sene beklemeye gerek kalmaz. Bu takdirde bu malların zekâtı, diğer mallar ile birlikte verilir.

     Bu tür mallara, geçmiş yıllardan ötürü zekât vermek de gerekmez.